噶丹寺

དེ་ཡང་འཁོར་ལ་འབྱོན་པ་རྣམས་འབྱོན་བཞུད་མངས་པས་ཅུང་ཟད་ཐུགས་སུན་ནས། དབེན་དགོན་ཞིག་འདིངས་པའི་ཞུ་བ་སྔ་མོ་ནས་འབུལ་གྱིན་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་སྡེ་པ་དང་ཡོན་བདག་བུ་སློབ་སོ་སོ་ནས་དགོན་པ་རྙིང་པ་འབུལ་བ་དང་། གསར་པ་འདིངས་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ཟེར་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མང་དུ་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་གང་བཟང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། མར་མེ་དང་མནལ་ལམ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་བརྟགས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་བཟང་བར་བྱུང་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྲོལ་བ་དང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས།

因随从往来频繁，宗喀巴略感厌倦；众人早已请求建立一座静修寺院。当时，各地首领、施主和弟子纷纷祈请：或愿奉献旧寺，或愿承担新建寺院的资助。为判断何处最合适，宗喀巴在觉沃仁波切前祈祷，并以灯兆、梦兆等观察。结果，诸处之中以卓日沃切最为吉祥。大祈愿法会结束后，宗喀巴亲临其地。

སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་འདུལ་འཛིན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེ་བས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེར་བྱོན་ཏེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་བདག་དང་། ཉེ་སྐོར་གྱི་བན་སྐྱའི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་བསླངས་སོགས་ཚད་མེད་པ། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གའི་ལོ་ལ་གཟིམས་ཁང་གིས་ཐོག་དྲངས་བྲང་ཁང་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་བདུན་ཅུ་ལྷག་ཙམ་དང་། གཞི་བཏིང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་བྱུང་། བྲང་ཁང་སོ་སོ་ཕལ་ཆེ་བ་ལའང་། འདུལ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དང་པོར་གཞི་བརྟག་པ་དང་། བརྟགས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་དང་། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ལག་གི་བླ་སྐོ་བ་དང་། རྡོ་བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་ཁང་གཅོད་པ་དང་། ཁང་པའི་ཚད་ལས་མ་ལྷག་པར་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ཐེར་ཅན་མཛད་པས་མཁར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །

以十难阿阇黎和持律阿阇黎为首的大部分僧众前往卓日沃切，建立甘丹南巴杰威林。各方施主以及附近僧俗自愿发心，欢喜参与营造。就在当年，以寝室为首、已经完工的房屋有七十余间，已经奠基的又超过一百间。多数房屋都依《毗奈耶》所说的程序建造：先察看地基，再向僧团提出，得到僧团许可并任命执事；随后核定搬运石料所涉及的净厨位置，使房屋不超过规定尺度，校正砌墙等做法。仅从营造制度一端，也使珍贵教法得以彰明。

རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་ཚོགས་ཁང་དུ་བྱས་ན་དབང་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་མཐོང་བའི་དགག་བྱ་ཆེ་བར་འདུག་པས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་མཆོད་ཁང་པ་འགོལ་བ་ཞིག་ལོགས་སུ་བྱེད་དགོས་པར་སྣང་གསུངས།

宗喀巴说：“如果在集会堂内举行修供等仪轨，未受灌顶者也会看见坛城等，所犯禁忌很重；看来应当另设一间隔开的密法修供室。”

བྱ་ལོ་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ནས་བཟོ་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དུ་མ་བསགས་ཏེ། རྟེན་རྣམས་བཞེངས་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཁྱམས་གཙང་ཁང་དང་བཅས་པ་ལ་ཀ་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ས་ལ་དབུས་ཀྱི་གཙང་ཁང་དུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་ཚད་ལས་ཅུང་ཞིག་གིས་ཆེ་བ་དང་། སྟེང་གི་གཙང་ཁང་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པ་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བློས་བསླངས་རྣམས་རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པ། དེ་ཡང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་ཟངས་ལ་གསེར་གསོལ་བ། གཙོ་བོ་རྣམས་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དངུལ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བཞེངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་ལྷག་རེ་དང་། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་མ་ལོང་ཙམ་དང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་ཕྱེད་དང་གཉིས་རེ་ཅུང་མ་ལོང་ཙམ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གཡུ་རྙིང་བཟང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྲ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས། རྒྱལ་བ་ཚེ་དཔག་མེད། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་མདའ་ཚད་རེ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་དང་། གཙུག་ཏོར་གདུགས་དཀར་གཉིས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་ཁྲུ་ཚད་རེ་དང་། གོས་དར་བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བརྡུངས་པའི་དར་འདག་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་རྒྱབ་མཐོ་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་རྣམས་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ལྷ་བཟོའི་བཟོ་ཐིག་དང་ཕྱག་ཚད་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པར། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ཚངས་པ་ཨོ་ཌའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་ཕྱག་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེའང་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཅིག་གིས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་ཞིབ་པར་སྟོན་ཅིང་། དེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་པོ་དང་ནག་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་རེ་རེས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་སྟོན་པ་རྣམས་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་པའི་ཐིག་ཁོག་ནས་དྲངས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཚད་དང་ལྡན་པར་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་རྣམས་ལའང་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་སོགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མཛད།

明永乐十五年（1417）三月起，召集许多精通工巧的匠人，开始建造诸所依。经堂包括回廊与净室，占地相当于七十二根柱间；中央净室内造导师像，尺寸略大于觉沃仁波切像；上层净室内造吉祥密集三十二尊、卢伊巴系胜乐六十二尊与大金刚界坛城，各自连同宫殿及所依、能依，均以珍贵材料制成。宫殿和其余诸尊以鎏金铜造，主尊、四方如来与心髓瑜伽母以纯银造；各主尊及佛母用银都超过二大升，金刚界主尊接近二大升，十二眷属各略不足二大升半，并镶嵌无数珍宝和上等古玉。另造文殊、无量寿、弥勒、金刚怖畏等一箭高金像，尊胜佛母与白伞盖母各一肘高金像，又以众多上等绸缎制成完整的金刚怖畏绣像。所有造像都不是依普通匠人的尺度，而是综合舍利子、梵童子等请问所得的造像度量文献，特别依据《胜乐轮三摩地出生续》及其广释、《红阎摩敌续》《黑阎摩敌续》所定尺度画线，依佛所说的量度制作，并如法为材料加持。

ལུང་བསྟན་པའི་སྐུའི་རགས་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཟ་མ་ཏོག་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ། མ་ཉམས་པར་ཙན་དན་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲོམ་དུ་བཞུགས་པ། སོ་སོས་དད་འབུལ་གྱི་དངུལ་བྲེ་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་གདུང་རྟེན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཆ་ཚད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤྲས་པ་བཞེངས་ཏེ། དེ་དག་གི་བུམ་པར་སྐུ་གདུང་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་དྲིལ་བ་ཙན་དན་གྱི་སྒྲོམ་དང་བཅས་པ་བཞུགས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྷག་བདུན། རྒྱལ་ཚབ། འདུལ་འཛིན། མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སོགས་ཀྱིས་རབ་གནས་རྨད་བྱུང་གནང་བ་དངུལ་གདུང་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་དུ་གྲགས་པ་མིང་དོན་གནས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྐྱེ་དགུའི་ནོར་བུ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་དུས་སུ་དཔའ་རིས་གསེར་ཏོག་ནང་སོས་དེ་ནང་རྟེན་བྱས་ཏེ་རྣམ་རྒྱལ་མཆོད་རྟེན་ཕྲ་རྒྱན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེང་འོག་བར་གསུམ་ལ་འོས་པའི་བླ་མ་ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་སྐུ་དུ་མས་སྤྲས་པ་ཁྱད་འཕགས་འདི་བྱས་སོ། །

为使这座盛放色身遗骨的宝函成为教法久住的缘起，法体被安置在完全由檀香木制成的棺椁中。众人以信施所献十八大升白银等，依前述比例建成舍利塔，并镶饰各种珍宝；再将以袈裟包裹的法体连同檀香木棺安奉在塔瓶内。通达二次第三摩地的清净金刚弟子中，包括嘉曹、持律者、克主一切智等在内的七位弟子，为之举行殊胜开光。此银塔名为“见者有义”，名实相符，成为加持众生的宝藏。后来，帕日金托囊索又以它为内藏，建造胜利塔，塔的上、中、下三层饰以多尊上师、本尊与护法像。

拉撒东五十里噶勒丹山。宗喀巴先在大昭，率众喇嘛攒昭诵经然灯。众喇嘛求立寺院，宗喀巴乃手举金刚菩萨云：宜在旺固尔山创建。遂造大经堂，内塑桑堆德木楚克多尔影佛像。又修沙尔孜、江孜二处札仓，以供众喇嘛栖止。相传至今有三百八十余年。其形势与布达拉略同。其经楼佛像，幢幡宝盖，华丽与大小昭相似，乃宗喀巴坐床之所，示寂于噶勒丹寺。弥勒佛前，为黄教发源之地，有黄教堪布喇嘛主之。

甘丹寺召东九十里，形势同布达拉，极其华丽，乃宗卡巴坐床之所。山上多有遗迹，为黄帽喇嘛发源之地。

又有白蚌、甘丹、色腊、桑鹅四大寺，远近拱挹。寺中剌麻多者五千余，次者二三千。而甘丹寺距布达拉八十里，则宗喀巴成道之所，有遗塔及所坐禅榻，而宗角园、卡契园、经园诸胜，错落其间。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经，圜听膜拜千计，不时赴各大寺讲经律。远者岁一梵呗彻山谷，庄严穷七宝，为西方极胜之区。

甘丹寺距山八十里，则宗喀巴成道之所。有遗塔及所坐禅榻，以十月二十五日为成道之期。是夕万户然灯，光明如昼。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经二经，乃西藏大乘经之最尊重者，圜听膜拜千计。达赖所坐叠氍毹数十重，番民得其一摩顶、一击拂者，如不世之遇。

甘丹寺在剌萨东五十里甘丹山，相传宗喀巴成佛处。有土城，壮丽如大小诏，大堪布掌之。

甘丹寺在拉撒东五十里甘丹山，相传为宗卡巴成佛处。或云即然灯古佛。经楼、佛像、幡幢宝盖，与大召、小召寺相埒，阐讲黄教，堪布喇嘛居之。

噶尔丹寺在召寺东九里，形势与布达拉同。